- Off, kör müsün anlamıyor musun? Seni sevmiyor, cevap atmıyor, yüzüne bile bakmıyor adam. Sense hala onu özleyip, ona üzülüyorsun.
+ Sen nerden bileceksin ki onun ne hissettiğini, onun beni sevip sevmediğini. Ben çok seviyorum eminim o da özlemiştir beni.
- Özlese gelirdi hani nerde?
+ Gelecek.
- Nerden biliyorsun?
+ Hissediyorum, bırakıp gitti beni. Ama merak edip geri dönecek.”Ben gidince mutlu mu oldu yoksa üzülüyor mu?” diye soracak kendine.O yüzden gelecek. Üzüldüğümü gördüğün de gururla gidecek. Derin izler bırakmışım diye sevinecek..
- O zaman mutlu ol. Böylesi onu üzer.
+ Mutlu olduğumu görünce de kızacak bana. Nasıl bensiz mutlu olur diye. Sonra tekrar sevdirecek kendini, bir daha gidecek. Bu sefer üzülsün diye düşünecek.
- O zaman o hep gidecek.
+ Sanırım, zaten gelmeyecek.
- Seni çok seviyorum. İyi ki hayatımdasın, iyi ki varsın. Herşeyim.. Öyle çok seviyorum ki seni, kaybetmeyi göze alamam. Sen olmadan ben olur muyum sanıyorsun? Sensiz yapamam.
Bir süre sonra;
- Ayrılmak istiyorum, beraber yürütemiyoruz. Kendine iyi bak.
Sigara içmeni sevmiyordum. Çünkü seni yavaş yavaş öldürüyordu, ölmeni istemiyordum. Sana da söyledim defalarca ama her seferinde “son sigaram lütfen” dedin, öyle güzel baktın ki hayır diyemedim. Hep içtin ben de hep seni izledim. Öyle güzeldin ki sigara içerken, başkası görürse diye kıskandım hep. Başkası görürde çok güzel derse, yada sana bakarsa diye korktum.Aslında içmemeni istememenin nedeni bunlar değildi. Hiç söylemedim sana. Ama seni içtiğin sigaradan kıskanıyordum ben. O sana benden daha yakındı. Dudaklarındaydı. Dumanını içine çekiyordun benim kokumu çeker gibi.
Ve sen yine sigara içiyordun, bu sefer karışmadım.
Sigaranı içtin, bitti.
Biz de bittik.
Külleri dağıldı dört bir yana,
Biz de gittik.
En çokta üşüdüğümde senin yerine battaniyeme sarıldığımda fark ettim; beni gerçekten terk ettiğini.
[Flash 9 is required to listen to audio.]
Uzun zaman geçti ayrılığın üstünden. Herkes atlattım sanıyor. Çünkü öyle davranıyorum.Çünkü ben güçlüyüm. Bir erkek için üzülmem, yıkılmam. Hemen toparlanırım. Görenler bile şaşırır. Vay be onca şeye rağmen nasıl dayandı, nasıl başardı ben olsam yapamazdım derler.Çünkü dışarıdan öyle görünüyor insan ağlamayınca gidenin ardından.Hem ben kalabalıklar da ağlayamam bilirsin.Duygularımı gösteremem rahat rahat her insana. Gidişine üzüldüğümü bilirler ama çabuk toparlandım sanarlar hepsi.Onların yanında gülerim. Hayret ederler. Ama aslında sahtedir hareketlerim. Özlemim de vardır üzüntüm de. Bir yanımda da gururum.Her dakika özledim diyip ağlayamam. Herkese seni anlatamam. Yaşadıklarımızı, beni terk edişini herkesin önüne seremem.Benim özelimsin sen çünkü. İyi veya kötü. Benimsin. Kimse bilmez neden ayrıldığımızı. Sadece ayrıldık derim o kadar. Kimse bilmez her gece ağladığımı. Çok özlediğimi. Dışarıda bir çift görünce bakamam mesela. Bizi hatırlatırlar bana unutuyormuşum gibi. Sonra bir de yeni biriyle boşluğunu doldurmaya çalışmak var. Yapamayacağımı bildiğim halde denedim doğru.Ama olmadı. Senin yüzün belirdi gözümün önünde yapamadım.
Ve şuan bile onca zamandan sonra hala senin için ağlıyorum.
Özlüyorum.
Bekliyorum.
Ve en kötüsü de bu yaşadıklarımı yine sana anlatmak istiyorum.
11 notes (108 plays), September 20, 2011
Anonymous asked: connected linkini acamadım burda yazar mısın
connected2.me/yokcanim
Ben seni ne zaman düşünsem özlemin içimi sıkıyor.
Sıkılınca da tırnaklarımı yerim bilirsin.
O yüzden çok çirkindir ellerim.
Ama bilirim sen yine de seversin.
“Gel” dedi kısık bir sesle. Beni bekliyor muydu anlamadım.
“Sev” dedi kısık bir sesle. Sevmemi istiyor muydu anlamadım.
“Özle” dedi kısık bir sesle. Özlemimin anlamı var mıydı anlamadım.
“Git” dedi yüksek bir sesle. Öncekiler neydi anlamadım.
“Sevmiyorum” dedi haykırarak. Yalan söylemek bu kadar kolay mıydı anlamadım.
